madfortech

Μερικές λέξεις για το θρυλικό Nokia N95

6264-musicn958gblow

Τώρα πια που η Nokia δεν υπάρχει και κάθε smartphone θα βγαίνει με το λογότυπο Microsoft. Αφού άναψα τσιγάρο σκεφτόμενος όλες τις συσκευές που έχουν περάσει από τα χέρια μου. Το μυαλό μου καρφώθηκε και δεν έλεγε να ξεκολλήσει από το Nokia N95, το μαύρο, με τα θρυλικά 8GB αποθηκευτικού χώρου, την οθόνη στις 2.8” και τον διπλό συρόμενο μηχανισμό στην οθόνη που εμφάνιζε τα κουμπιά διαχείρισης πολυμέσων τόσο μα τόσο έξυπνα. Το N95 ήταν σαν μια γκόμενα που με το καιρό την βαρέθηκες, την αγάπησες αλλά δεν σε κάλυπτε πια, είχατε προβλήματα. Έγινε δύστροπη, δεν σε ακολουθούσε αλλά ταυτόχρονα ήταν πάντα εκεί για σένα, εσύ είχες φύγει.

Με θυμάμαι να δίνω τότε δύο “φοιτητικούς” μισθούς μετρητής για να το πάρω από τον Γερμανό που ήταν κοντά στο σπίτι μου, να τρέχω σπίτι και να αισθάνομαι σαν να έχω ανακαλύψει τον τροχό από την αρχή.

Οθονάρα, μπαταρία, κάμερα, εφαρμογές, όλα τα ‘χε, για την εποχή του (μην παρεξηγηθώ). Η συσκευασία δεν ήταν λιτή και minimal και αηδίες, ήταν λες και αγόρασες αυτοκίνητο, μεγάλη με ένα σωρό χαρτιά και αξεσουάρ μέσα, με αναλυτικό εγχειρίδιο για το πως να βάλεις τον τάδε ήχο και πως να ενεργοποιήσεις το ξυπνητήρι. Βλέπεις τότε, το pdf δεν ήταν και τόσο της μόδας.

Το Symbian ήταν στα ντουζένια του, σκότωνε, ήταν κυρίαρχο και όλοι μιλούσαν για αυτό. Παίζαμε μπάλα με Skype, WiFi κλήσεις και βίντεο κλήσεις πριν η Apple σκεφτεί καν το Facetime. Κάθε φορά, που το άνοιγες και το έκλεινες άκουγες αυτό το χαρακτηριστικό “κλικ” ότι μπήκε στην θέση του και σε έκανε να νιώθεις ευχαρίστηση.

Ήταν το μόνο κινητό που το κράτησα ακριβώς δύο χρόνια χωρίς να το βαρεθώ ποτέ. Έπος, ένα έπος που δεν θα ξανάρθει πια αν και το πλησίασε ελάχιστα πολύ αργότερα το N9 πάλι της Nokia, μόνο που τα δεδομένα τότε είχαν αλλάξει για τα καλά.

Tags:

Leave your comment here